Ζ

  Πριν  από  17  χρόνια   ο Carlo Guiliani κειτόταν νεκρός στη πλατεία «Gaetano Alimonda» της Γένοβα. Η σφαίρα του αστυνομικού Mario Placanica ήταν η αιτία που ο τότε 23χρονος Ιταλός έχασε τη ζωή του, διαμαρτυρόμενος με το κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης. Αυτό, όμως που ακολούθησε θα μείνει ανεξίτηλο στη μνήμη όλων όσοι παρακολουθούσαν τα γεγονότα είτε από την τηλεόρασή τους είτε ζωντανά. Ενώ ο Carlo ήταν ξαπλωμένος στην άσφαλτο, ο οδηγός του αστυνομικού οχήματος, μετά τον πυροβολισμό, έκανε όπισθεν περνώντας πάνω από το σώμα του νεαρού ακτιβιστή, ξανακινήθηκε προς τα εμπρός περνώντας για δεύτερη φορά από πάνω του και τελικά σταμάτησε λίγα μέτρα πιο κάτω.

Ο θάνατος του 23χρονου ακτιβιστή πυροδότησε την αγανάκτηση πολλών ανθρώπων ανά τον κόσμο ενώ αποτέλεσε παράλληλα έμπνευση για πολλούς νέους και καλλιτέχνες. Συνθήματα στους τοίχους υπενθυμίζουν ότι «ο Carlo ζει» ενώ τραγούδια στη μνήμη του από νεανικά πανκ-ροκ και χιπ χοπ συγκροτήματα αποτυπώνουν τον αγώνα ενός ασυμβίβαστου νέου χαράζοντάς τον ανεξίτηλα στη μνήμη μας.

Για τους περισσότερους «ο Κάρλο ζει» μέσα από τα  τραγούδια, τα συνθήματα, τα γράφιτι, την τέχνη, τους αγώνες.  

  Εδώ  στην  Ελλάδα  ανάλογα  παραδείγματα  αδικοχαμένων  νέων  έγιναν  και  συνεχίζουν  να  γίνονται  αιτίες  επεισοδίων,  βανδαλισμών,  και  τελικά  επέτειοι    και  αφορμές  νέων  εμφυλίων.   

Οι  εποχές  που  οι  δολοφονημένοι  αγωνιστές  γινόντουσαν  τραγούδια,  πορείες  ειρήνης,    και  συνθήματα  στους  τοίχους  όπως  του  Πέτρουλα   και  του  Λαμπράκη  έχουν  περάσει  ανεπιστρεπτί. 
Ζ    

ΤΑ ΑΠΟΝΕΡΑ ΤΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗ

Λίγα  λόγια  για  την  δολοφονία  του  Λαμπράκη  και  την  σημασία  της  

 «τι τον νοιάζει τον 17χρονο αν έγινε το 1963 η δολοφονία του Λαμπράκη»,  είπε  ο  Μητσοτάκης. 

  Το  θέμα  δεν  είναι  ότι  δεν  τον  νοιάζει  τον  σημερινό  17άρη  η  δολοφονία  του  Λαμπράκη  το 1963  (άλλωστε  δεν  είναι  το  μόνο  που  δεν  τον  νοιάζει),  αλλά  ότι  δεν  ενδιαφέρει  και  τους  ΣΥΡΙΖΑίους  και  ούτε  κατάλαβαν  ποτέ  γιατί  και  πώς  οδηγηθήκαμε  στην  δικτατορία  του  1967. 

  Και  τότε  υπήρχαν  οι  αντιδιαδηλωτές  του  Γιωργαλά,  οι  «αγανακτισμένοι  πολίτες»,  και  τα  «παιδιά»  με  τα  κόκκινα  πουκάμισα  που έκαιγαν  λεωφορεία    αλλά  η  τότε  ΕΔΑ  δεν  είχε  πάρει  μυρουδιά  που  το  πήγαινε  το  πράγμα  το  παρακράτος      (  ούτε  δυστυχώς  και  ο  Καραμανλής  που  το  ανέχθηκε).  Έτσι  και  τώρα. Ρουβίκωνες,  Χρυσή  αυγή,  «αγανακτισμένοι»,  οι  προβοκάτορες  του  Πολυτεχνείου   του  ΣαββατοΚύριακου   και  το  παρακράτος  της  Θεσσαλονίκης  προετοιμάζουν  φασιστική  εκτροπή.    (Σαν  φάρσα  και  τραγωδία  βεβαίως  βεβαίως). Και ο  ΣΥΡΙΖΑ  αναπαύεται  στις  μαλακές  καρέκλες  του!  

ΤΡΟΧΑΙΟ ΑΤΥΧΗΜΑ 1963

  Το  1963  ήμουν  11  χρονών.  Ανεξίτηλη  στην  μνήμη  μου  έμεινε  και  θα  μείνει  αυτή  η  φωτογραφία  αλλά  δημοσιευμένη  στην  εφημερίδα  "ΤΑ  ΝΕΑ".
  Ο  Λαμπράκης  σε  ένα  θάλαμο  του  νοσοκομείου  ΑΧΕΠΑ   στην  Θεσσαλονίκη,  διασωληνωμένος  και  συνδεδεμένος  με  έναν  υποτυπώδη  αναπνευστήρα  της  εποχής.
  Τον  θάλαμο  αυτό  του  νοσοκομείου  ΑΧΕΠΑ  τον  αναζήτησα  και  τον  επισκέφτηκα  10  χρόνια  μετά  σαν  φοιτητής  πια  στην  Θεσσαλονίκη.
  22  του  Μάη  1963,  Σπανδωνή  και  Βενιζέλου.  

Ο ΑΝΤΡΕΙΩΜΕΝΟΣ

Πριν από 50 χρόνια σαν σήμερα το παρακράτος δολοφόνησε τον Γρηγόρη  Λαμπράκη.

Σπανδωνή και Βενιζέλου, γωνία.

Η ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΤΟΥ ΔΟΛ

Συνέντευξη στο "Βήμα" του Ψυχάρη δίνει ο Σαμαράς ...

Από τον Λαμπράκη στον Ψυχάρη ο ΔΟΛ πάει κατά διαόλου.

ΑΠΟ: http://nonews-news.blogspot.com/
Συνέντευξη στο «Βήμα της Κυριακής» θα δώσει σύμφωνα με πληροφορίες ο πρόεδρος της Ν.Δ. Αντώνης Σαμαράς. Η συνέντευξη, είχε «κλειστεί» για την προηγούμενη Κυριακή, ωστόσο, για...

Περισσότερα...

ΣΑΝ ΑΥΡΙΟ 22 ΤΟΥ ΜΑΗ

Ο ΑΝΤΡΕΙΩΜΕΝΟΣ

ΤΥΠΟΣ ΚΑΙ ΜΜΕ

Δυστυχώς ο «Τύπος» (και γενικά τα ΜΜΕ) πέρασε από τα χέρια των παραδοσιακών εκδοτών ,όπως ο Λαμπράκης, ο Αθανασιάδης, η Βλάχου στα χέρια αρχικά των «εργολάβων», και τώρα έχει πέσει στα χέρια κοινών εκβιαστών και ανθρώπων του υποκόσμου.

H άποψή μου για τον Λαμπράκη δεν αλλάζει. Απλώς είναι χειρότερη για τους παντός είδους επιγόνους.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ

Έχω γράψει τόσα πολλά εναντίον του Λαμπράκη και του ΔΟΛ.
Σήμερα όμως είναι ημέρα πένθους και σιωπής.

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗΣ

Στις επαναληπτικές εκλογές στην Β΄ Αθηνών, όταν ο Τσοβόλας έχασε την έδρα του λόγω του Β. Κόκκινου και του Ειδικού «στρατοδικείου», η τότε Ν.Δ έδωσε το σύνθημα: «ψηφίστε Β. Λεβέντη».
Βέβαια τότε οι ψηφοφόροι δεν «τσίμπησαν» και ψήφισαν Αλέξανδρο Μαγκάκη.
Σήμερα το καρτέλ Μπόμπολας, Λαμπράκης, Βαρδινογιάννης ρίχνει το σύνθημα: «ψηφίστε οικολόγους». Ποιους οικολόγους: όποιους ν’ανε. Αρκεί να μη κατευθυνθούν οι ψηφοφόροι στο ΠΑΣΟΚ.
Επιστρατεύει γι’ το σκοπό αυτό τις εταιρείες προπαγάνδας MRB, και GPO και προσπαθεί να μετακινήσει δημοκοπικά το ποσοστό που χάνεται από την Ν.Δ. προς τους οικολόγους.
Θα τσιμπήσει ο κόσμος; Σε ένα βαθμό ναι. Η θεαματικότητα των «πρωϊνάδικων» και « μεσημεριάτικων» τηλεοπτικών εκπομπών των ιδιωτικών καναλιών το αποδεικνύει. Δυστυχώς.

ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ

Απο: http://kourdistoportocali.blogspot.com/

Oταν ο κος Χρήστος ζήτησε να γνωρίσει τον Αζάνκα. Απ αυτό το ραντεβού ξεκίνησαν όλα...
Οι παλαιότεροι θυμούνται τον Αζάνκα, την αγαπημένη μαιμού του Μιλτιάδη Έβερτ.Ο Μιλτιάδης και ο Αζάνκα, ξόδεψαν πολλά χρόνια απο τη ζωή τους κάνοντας παρέα ο ένας στον άλλον. Σ όλες σχεδόν τις συνεντεύξεις του ο Μιλτιάδης Έβερτ, μιλούσε για τον Αζάνκα-φωτογραφιζόντουσαν μαζί. (θα παρακαλούσαμε όποιον έχει μια τέτοια φωτό να μας τη στείλει)Κάποια στιγμή ο εκδότης κος Χρήστος Λαμπράκης, θέλησε να γνωρίσει τη θρυλική μαιμού του Εβερτ. Πράγματι ο Μιλτιάδης πήρε τον Αζάνκα απο το χέρι και διασχίζοντας υπάκουα την Αναγνωστοπούλου, ανέβηκαν στο διαμέρισμα του κου Χρήστου. Την θρυλική μαιμού, τον Αζάνκα, ακολούθησαν απο τότε δεκάδες πολιτικοί μας. Πολιτικοί που έσερναν το βήμα τους στα διαμερίσματα και στα γραφεία των ισχυρών εκδοτών-επιχειρηματιών της χώρας. Φτυστές μαιμούδες.Απο τότε αντιστράφηκαν οι όροι κι αντι να πηγαίνουν με βήμα δειλό, σχεδόν τρέμοντας απο το δέος, οι επιχειρηματίες στο πρωθυπουργικό γραφείο η στα πολιτικά γραφεία, καταντήσαμε ν αποτελεί σύνηθες φαινόμενο να προσκυνάνε οι κορυφαίοι πολιτικοί μας, στα γραφεία των μεγαλοεκοδτών-επιχειρηματιών.Δίχως ντροπή, φροντίζουν μάλιστα να διαρρέουν αυτό το προσκύνημά τους.Τουλάχιστο ο Αζάνκα ήταν πραγματική μαιμού, ο εαυτός του...
Αναρτήθηκε από killbill στις 11:30 μμ